3D printen of spuitgieten: waar de kosten kantelen

Spuitgieters zeggen spuitgieten en printers zeggen printen, dus de winst zit hier in eerlijkheid. Wij geven onze eigen prijs per stuk, en de rekensom waarmee je zelf kunt bepalen of je bij ons of bij een spuitgieter moet zijn. Dit artikel gaat over aantallen; over de techniekkeuze zelf gaat printen, frezen of spuitgieten.

Waarin verschillen de kostenstructuren?

Printen heeft geen gereedschapskosten maar een stuksprijs die niet onder een bodem zakt. Spuitgieten heeft een matrijs als eenmalige investering en daarna een veel lagere stuksprijs. Bij ons kost een deel van 10 cm €19,88 bij één stuk en €5,15 bij tien, oftewel 26 procent. Daarna vlakt het af.

Hoe reken je het break-evenpunt zelf uit?

In drie stappen. Vraag de spuitgieter om de matrijsprijs en de stuksprijs. Deel de matrijsprijs door jouw oplage en tel de stuksprijs erbij op. Zet dat naast onze prijs: €5,15 per stuk bij tien exemplaren van 10 cm. Komt de spuitgieter daaronder, dan wint spuitgieten. Wij kunnen die matrijsprijs niet voor je invullen, want wij maken geen matrijzen en zouden dan een getal verzinnen.

Waar ligt onze eigen grens?

Bij ongeveer de grootste serie die wij hebben gedraaid: 377 stuks, tegen €2,44 per stuk. Daaronder komen wij met printen nauwelijks, want de stuksprijs vlakt af rond 26 procent van de eerste prijs. Wil je duizenden identieke stukken van een vastliggend ontwerp, dan ben je bij ons niet het goedkoopst uit. Dat zeggen wij liever vooraf dan na de offerte.

Wat wint printen, ongeacht het aantal?

Snelheid en flexibiliteit. Met een eigen bestand lever je in 4 werkdagen, terwijl een matrijs weken kost voordat er één stuk bestaat. En je kunt tot het laatste moment iets veranderen: een aangepaste maat betekent een nieuw bestand, geen nieuwe matrijs. Bij een passing houd je 0,2 mm speling aan, en dat stel je per ronde bij zonder kosten aan gereedschap.

Wat wint spuitgieten, ongeacht de prijs?

Oppervlak en maatvastheid. Een gespoten deel neemt de gladheid van de matrijs over, terwijl een print laaglijnen van 0,2 mm houdt en 0,2 mm maatafwijking heeft. Voor een zichtbaar consumentenproduct is dat een echt argument. Wat nabewerken daaraan kan doen, en wat het kost aan maat, staat in een 3D-print nabewerken, en wat er aan fijn detail overblijft in hoe klein een detail kan zijn.

Wat is de verstandigste volgorde?

Eerst printen, dan pas gieten. Print de eerste versies om vorm en pasvorm te toetsen, elke ronde 4 werkdagen, en laat de matrijs maken zodra het ontwerp definitief is. Zo betaal je de matrijs één keer voor een kloppend ontwerp in plaats van drie keer voor tussenversies. Het traject staat in van idee naar prototype en de kosten in wat een prototype kost.

Zit je nog in de printfase? Reken je onderdeel door op de maatwerk-tool, of vraag voor een serie een offerte aan. Wat er per staffel verandert staat in kleine series kunststof onderdelen, en waarom het eerste stuk het duurst is in waarom één stuk duur is. Het cluster begint bij geen 3D-model, wat nu.

26 procent van de eerste prijs, en dan vlakt het af. Printen heeft geen matrijskosten, maar ook geen bodemloze stuksprijs.